سال 1311 ق به تبريز مراجعت فرمود و به تدريس و تربيت طلاب پرداخت و مومنان تبريز را با مواعظ خود به كام رساند . ميرزا صادق آقا در تبريز مرجعيت دينى داشت و به جهت كمالات علمى و عملى از اقبال عمومى در ميان عوام و اهل علم برخوردار بود . شعر فارسى و عربى را نيك مىسرود و در زندگى شخصى خود بسيار زاهدانه زيست مىكرد . هنگام بروز مشكلات صبور بود و در ابراز مسائل دينى از كسى نمىهراسيد . موضع گيرىهاى معظم‌ٌله در جريان مشروطه و پس از آن در زمان رضاشاه و نيز گرفتارىها و تحمل رنج تبعيد و آزار نيروهاى امنيتى ، داستان مفصلى دارد و بايد در كتاب‌هاى تاريخ جستجو شود . دو كتاب « بيان صادق » و « تبيان صادق » جستارهاى ارجمندى هستند در بررسى جنبه‌هاى گوناگون شخصيت علمى ، دينى ، سياسى و فرهنگى ميرزا صادق آقا تبريزى و خواندن اين دو كتاب به علاقمندان زيست‌نامه‌ى ميرزا صادق آقا تبريزى توصيه مىشود . شب جمعه 5 ذىالقعدة 1351 ق در قم درگذشت و پيكر پاك او در مقبره‌ى « چراغ على خان » ما بين روضه‌ى حضرت معصومه ( عليها السلام ) و « ايوان اتابكى » به خاك سپرده شد .